Ankara’nın rengi gibi griyken yüreğim,
Soğuk fırtınalar eserdi,
Sebebini bilmediğim sıkıntılar basardı içimi,
o kadar çok söyleyecek şeyim varken,
susmuştu dilim..
Sana rastladım.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta