Söyleyemedim "toprak kokan şiirler "

Kelimeler şahidimdir, adın dilimde,
Bir sızı büyüdü kaldı benim içimde.
Sana söyleyecek sözüm var idi ama
Ne ben söyleye bildim ne sen anladın.

Bir zaman birlikte idik ümit bağladım
Gönlüme gem vurdum hep erteledim
Söylersem incinirsin küsersin sandım
Ne ben söyleye bildim ne sen anladın.

Mevsimler geçirdim boş hayallerle
Adını haykırdım sensiz esen yellere.
Sevdamızı benzettim solan güllere
Ne ben açıla bildim, ne sen anladın.

Suskun yıllarım bana yoldaş oldular
Kaderin yükünü yine bana vurdular
Kimi seviyorsun diye bana sordular
Ne ben söyleye bildim, ne o anladı

Belki bir gün olurda sorarsan beni,
Yüreğimde bulursun senden kalanı.
Ben çözemedim içimde olup biteni
Ne ben söyleye bildim, ne sen anladın.

Toprak kokar tenim,
yağmurla ıslanmış, bir şehir gibi.
Söyleyemedim işte, gönlümdeki baharı
Söyleyemedim gözlerine düşen resmimi,
Her kelime boğazımda bir düğüm,
her sessizlik içimde bir isyan gibi.
Belki bir gün biri söyler benim yerime,
Belki toprağa düşen bir şiir de yazılır.