Evlat nasılsın diye sordu...
Yorgunum diyemedim..
İstedim/ki..
Beni ulu bir çınar gibi dimdik ayakta görsün...
O'ysa ayakta durmaya bile mecalim yoktu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlamlıydı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta