Söylesene Şiiri - Süleyman Topcu

Bitmiyor kendimle kavgam
Yenilen hep benim zamansız savaşlarımda
Yara bere içinde ruhum
Sözlerim dilsiz
Elerim dermansız hayata
Dizlerim yokuşlardan yorgun
Söylesene hayat; huzura kaç ölüm kaldı?

Vedasız gidişlerin nöbetinde
Gözlerimin feri söndü
Umutsuz bekleyişlerden
Nefesim bir tutumluk hayata
Işığım tutsak bulutlara
Söylesene gökyüzü;
Güneşe kaç şafak kaldı?

Sonra ki mevsim sonbahar
Sonra ki mevsim kış
Her adım aşılmaz bir dağ
Her nefes bir iç çekis sebepsiz yaşamaya
Sonra ki mevsim karlı dağ başı
Her adımda çoğalan gece
Her nefeste azalan soluk
Söylesene dağ başları;
Bahara kaç dağ aşımı kaldı?

Yol beni seçti bir kere
Yürüyorum, yol nereye giderse
Dursam ölmüyorum
Yürüsem yaşamıyorum
Sancılara bohcalanmış ağrılarım cabası
Söylesene yokuşlu yollar;
Menzile kaç durak kaldı?