Feryâd-u figâna nâçâr düşürdün
Söyle gönül ne’yleyeyim seninle.
Lâl olûb hep içine gömülürdün
Söyle gönül ne’yleyeyim seninle.
Mecnûn oldun aradın hep Leylâyı
Unuttun arzûlamadın mevlâyı
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Gönül kuşu kalktı uçtu havaya
İn gönül dedim de indiremedim
Aşıp aşıp gider karlı dağlara
Dön gönül, dedim de döndüremedim
Karacaoğlan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta