Feryâd-u figâna nâçâr düşürdün
Söyle gönül ne’yleyeyim seninle.
Lâl olûb hep içine gömülürdün
Söyle gönül ne’yleyeyim seninle.
Mecnûn oldun aradın hep Leylâyı
Unuttun arzûlamadın mevlâyı
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Gönül kuşu kalktı uçtu havaya
İn gönül dedim de indiremedim
Aşıp aşıp gider karlı dağlara
Dön gönül, dedim de döndüremedim
Karacaoğlan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta