Sessizliğe başından beri sevdalı
Ağaçlar koynuna öğlen güneşini alırken
Ayağının altında oynaşan böceklerle arkadaş...
Irmak sesli bir kır müziği sanıyor çocukluğunu
İşlek kent duraklarında üşümeye alışmamış
Ölmeyi hiç düşünmedi
İlkyazsız duramadı anılarında
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta