Sessizliğe başından beri sevdalı
Ağaçlar koynuna öğlen güneşini alırken
Ayağının altında oynaşan böceklerle arkadaş...
Irmak sesli bir kır müziği sanıyor çocukluğunu
İşlek kent duraklarında üşümeye alışmamış
Ölmeyi hiç düşünmedi
İlkyazsız duramadı anılarında
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta