çaresizlik öyle çökmüş ki üzerime
taş duvarlar adım adım üzerine gelir
sıkışıp kalırsın soğuk taşların arasında
ezilir bedenin can liğme liğme olur
bütün yollar kapalıdır bilirsin
uzatırsın elini boşluğa
ellerin kalır karanlık boşlukta
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Öncelikle güzel ve içten samimi dizeler..Ama şu varki şaire yaşam aralıklarına sıkışıp nefes almak güçlüye yakışır sizin duygu ve istek dünyanızdaki çırpınışınızı yüreğimde hissediyorum ne olursa olsun şiirler bir yaşam parçasıdır ve daha kötü durumda olanları düşünün ..Bence siz güçlüsünüz kaleminiz öyle söylüyor...Kutluyorum ve sonsuz başarılar diliyorum..atıl kesmen
ne demiş şair...yürek umutu bırakmazsa ...umut mutlak kapını çalar...bahti...
Her insan kadar kalınmışlıgın aslında abartma bu kadar, içinde yaşamın hep tatlı yoktur ve ya Aristo'nun aşk tanısı tatlı yoktur aşkta yaşam bir mücadele ve emin ol yalnız ve sesiz sokak aralarında sadece sen varsın savaştıgın ise yaşamın.Yaşamak için mücadele sevmekde kolay değil, sevilmekte bu zaman.
Nasılsa tanıştır bi'yerlerden
'Haydi sor sor'..!
Nedense hep birbirine benziyor acılar,umutlar , kırılmışlıklar...
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta