Olmadık sorumluluklar yükleyip,
Genç yaşta büktünüz belimi.
Gözlerimin feri kaçtı, dudaklarım suskun,
Ellerim titriyor, yüreğim durgun.
Erkenden bulandırdınız beynimi,
Daha başlamadan bitti cümlelerim.
Şimdi bir daha soruyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta