Doğmuşum bir de anneme zahmet çektirip
Kaderi de yormuşum bana oyunlar oynasın diye
Ha şurada ağaç olsam da olurdu,
Acı duyardım bir tek rüzgar için
Her şeyden habersiz terzi bile yorulacak, kefenimi dikmek için
Ne gerek vardı, yaşardım ben şuracıkta bir ağaç olarak
Hah işte o biçim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta