Benim kendimle verip alamadığım var, yoruldum!
Denizin üstünde bile yürürken, gökte boğuldum.
Son çayım gibi hem yarım kaldım hem de soğudum,
O yirmi bir gram bu etten kafeste olmasa mutlu olurdum.
Şikeste şair geri döndü ümüğüme çöktü aniden,
Kurtaracağım dünyamı hayallerimin beyaz kirinden.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta