Nefsimin inatla başlar ifası,
Dağıldı yuvamın mutlu havası,
Kederin gönülde bitmez cefası,
Sevenin kalbini kırmak olur mu.
Sabırla, umudum çaresiz durur,
Söylerim nasihat dinlemez gurur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Siz yine de barışalım deyin... sormak olur tabiki... neden olmasın ki...
Gönlünüzce olsun her şey...
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta