Oturdum bir parkta, yalnızım, gözlerim buğulu
Nedenini sorma anlatsam duyamayacak kadar uzaktasın
Senden sonra kimseyi sevemedim, gönlüm seninle dolu
Nedenini sorma, gözyaşlarımı silemeyecek kadar uzaktasın
İçimdesin hala, ateşinle yakıyorsun
Ben sensiz nefes alamıyorum sen bensiz nasıl yaşıyorsun
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta