Sordum Boşuna Şiiri - Şair Aydin Tazegul

SORDUM BOŞUNA

Gezdim bu alemi, seyran eyledim,
Dostluğun yolunda, durdum boşuna.
Çok insan tanıdım, kardeşim dedim,
Bu yolda boş hayal, kurdum boşuna.
*
Güzel dünyamızda, neşe kalmadı,
Dürüsten sahtekar, hiç ders almadı,
Dostlar dost kapımı, asla çalmadı,
Çoklarına selâm, verdim boşuna.
*
Dünyamızı sarmış, tonlarca mikrop,
Vücuttan çıkmıyor, günlerce mikrop.
Çevremizde yaşar, binlerce mikrop,
Şeytanı gözünden, vurdum boşuna.
*
Yüreğim efkârdan, kederden bıktı,
Yaşadığım hayat, beni çok sıktı.
Doğruluk yolunda, çok kanım aktı,
Kanayan yaramı, sardım boşuna,
*
Kimi defa bazen, yolumdan saptım,
Dostluğu dondurdum, şifayı kaptım.
Bende yaşantımda, hatalar yaptım,
Gerçek dost kalbini, kırdım boşuna.
*
Gördüm üç beş kişi, kılıyor namaz,
Bekledim Mevlâ'ma, etsinler niyaz.
Baktım ki çoğusu, cahil beynamaz,
Bunlara din dersi, sordum boşuna.
*
Kardeşim bildiğim, düşmanım oldu,
Ben Şair Aydın'ım, gözlerim doldu.
Tazegül'üm dostlar, sarardı soldu.
Kendimi çok fazla, yordum boşuna.

Şair Aydın Tazegül