Sordular ki bana hiç sarıldın mı?
Aşkın ateşine hiç darıldın mı?
Yumdum gözlerimi, dedim gönlümce:
Dokunmadan sevmek, en ince hece.
Kor düşer bağrına, hiç karıldın mı?
Dumanı tütmeyen küle döndün mü?
Sevda yollarında hiç yoruldun mu?
Sırrın düğümünde sen büküldün mü?
Vuslatı beklerken sarardı yaprak,
Hicranla dolarken şu ıssız toprak.
Gönül terazisi şaştı mı bir an?
Kendi kuyuna mı gömüldün her an?
Sırrına ermeden sönüyor ışık,
Kaderin ağında gönül karışık.
Dilsiz bir feryatla büküldü belim,
Aşkın elinde ben, mecnun bir aşık.
Gözlerim yaş değil, kan ile dolar,
Hayalin karşımda boyun büküyor.
Dokunmak değilmiş sevdanın özü,
O yari yüreğim ebedi saklar.
Hasretin bağrımda bir kor gibi der,
Sessizce erirken gün biter gider.
Sormayın halimi, sormayın bana,
O yar olmayınca dünya ne eder?
Gönlümün tahtında mührü saklıdır,
Vuslatı düşleyen gözler haklıdır.
Dokunmak fanidir, sevgiyse baki,
Sevda, sonsuzluğun en saf yoludur.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!