ANTOLOJİ ESER NO: 15
ESER ADI: SORDU DA GEÇTİ
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Ağıt / İnanç ve Kader Sorgusu
SÖZLER
[I. Kıta]
Kurumuş gözlerim yakını görmez
Hasret neler almış kaderim silmez
İsyanım kalmadı felek dinlemez
Tek çare Mevla’ydı dualar gitmez
[II. Kıta]
Nesine nesine geldim dünyaya
Zalimler zalimi alim mi olmuş
Dertler yük sırtımda dostum olanlar
Yitmiş tüm melekler Azrail gelmez
[Nakarat]
Felek sillesini vurdu da geçti
Kaderim boynumu kırdı da geçti
Mevla’ya açılan o masum eller
Darda kaldı kulu sordu da geçti
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Dedim ki; yürek yandı, kül oldu...
Duydum ki; feryat bitti, kul oldu...
Gözden akan yaş değil, hasretin kanıymış meğer.
Ne dost kaldı, ne de bir omuz yaslanacak.
Melekler bile yorulmuş bu zalim dünyadan,
Azrail bile gelmiyor... gelmiyor ki vuslat ola."
[Final]
Mevla’ya açılan eller...
Dualar gitmez...
Azrail gelmez...
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; hayatın sillesini yemiş, her kapıyı çalmış ama sonunda sadece Mevla'nın kapısında durmuş bir kulun en samimi ve en yaralı dertleşmesidir. Muharrem Ayrancı, 'zalimlerin alim olduğu' bir dünyada adaletin ve dostluğun nasıl yitip gittiğini anlatır. 'Azrail bile gelmiyor' feryadı, aslında yaşarken ölmüş bir ruhun, acılarına son verecek o son durak için bile sırasını beklediğini ifade eder. Bu türkü, darda kalan bir kulun dualarının semaya yükselişini ve kadere olan o hüzünlü boyun eğişini simgeler."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!