Soraya Şiiri - Ayşe Uçar

rüzgârların nefesinde
köpüklü denizlerin ılık çağıltısı
saçlarında ebemkuşağından yıldızlar
gözbebeğinin şenliğinde pırıltıların
her zerresi ay ışığında
soraya

dudaklarının pembesinden
hep gülerek mi doğar turuncu şafaklar
silindi yüzünde hayal kırıklıklarının
kırılgan çiçekleri

düşündün mü hiç
bulutlar neden yağmur ağlar
kaybolmadın hiç soraya
ait olduğun yere döndün
teninin renginden sıyrıldı
hain gözlerin
fitne silahı

yeniden doğdun
karların içinden buğulu dünyanın
ay yansımalarına

geceye dokun
dokun da nasıl koyu bir huzurun
bağrına bastı yumuşak göğsün
gül gül gül
soraya

gündoğumlarının
sancılı ruhundan yeniden doğacak yaşam çiçeğin
mutluluk incilerini sağacak
keder kırgını ellerin
soraya

incinme kibirli dağların
ağlaması
yakındır

1605202613:06