Dost yüreği nasıldır, gönüldeki göze sor,
Ateş nice yakıyor, içindeki köze sor.
Kırılan dal yeniden sürgün veriyor ama
Gönül kıranları sen, gel biraz da bize sor...
Evvelce deli toyduk, delikanlılık vardı,
Kırdığımız cevizler, sıra dağlar kadardı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta