Gözleri nemli, sözü titrek; bir ahenk vardı...
Resmetti, simasında azabın tonlarını!
Kafası dumanlı, bir belirsiz mihenk vardı...
Aksetti, imasında hayatın sonlarını!
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta