Semamda parlayan bir yıldızın adı ve endamıydın. Mümkün mü seni sensiz sevmek. Bulutların ardına saklanmış güneşi görmek... Tam anlamıyla bir hayal kırıklığı olurdu bu inan.
Asi bir hakimiyet kurdum kalbine. Belki de bir ütopya gereğiydi bilemezdim.
Sonuçta sevdim...
Aklı yok fikri yokmuş duygularımın. Dünya tersine dönse de bu değişmez. En azından ben böyle biliyordum.
Küskünmüsün bilemem, ama ben dargınım, yorgunum, üzgünüm, kifayetsizim, anlamsızım ve öfkeliyim. Sözlerin dilimdeki çatlaklara, gidişin gözlerimdeki yaşaların kurumasına temin etti beni.
Sen sonuçta gittin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta