Semamda parlayan bir yıldızın adı ve endamıydın. Mümkün mü seni sensiz sevmek. Bulutların ardına saklanmış güneşi görmek... Tam anlamıyla bir hayal kırıklığı olurdu bu inan.
Asi bir hakimiyet kurdum kalbine. Belki de bir ütopya gereğiydi bilemezdim.
Sonuçta sevdim...
Aklı yok fikri yokmuş duygularımın. Dünya tersine dönse de bu değişmez. En azından ben böyle biliyordum.
Küskünmüsün bilemem, ama ben dargınım, yorgunum, üzgünüm, kifayetsizim, anlamsızım ve öfkeliyim. Sözlerin dilimdeki çatlaklara, gidişin gözlerimdeki yaşaların kurumasına temin etti beni.
Sen sonuçta gittin.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta