İçime doğru yürüyen hikayeler peşindeyim
küllenmiş nemli kaldırım söylüyor, kimsesizmişim
meşale zannediyor alevimi bir deli
içim kaç alev, kaç veli
ben ki nice kalabalık buz ve ateş sızmışım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta