Sonsuzluk İçinde Bir Gün
Sonsuzluk içindeki bir günde yürüyorum.
Mayın tarlasına bayraklar dikerek, bugünün o gün olmamasını diliyorum.
Anneciğim!
Hayatım boyunca doğmak istememiştim, n'olur şimdi ölmek istemiyorum.
Tanrım n'olur, alma bugün beni yanına,
Biraz daha çember çevirsem dar sokaklarında
Terli terli yudumlasam soğuk sularını
Annnemi öpebilsem, doyasıya
Tanrım n'olur, alma bugün beni yanına,
Yarın güneşli olur belki hava, beklerler beni top koşturmaya
Bayramlıklarım da hazır değil üstelik!
Yırtık papuçlarımla çıkamam ki karşına
Bir gün daha versen bana ya da en iyisi yarının bilinmezliğinde unutsan beni
Anneciğim! Anne..ciğim! Tüm sevdiğim renkler nereye gitti bir anda?
Etrafımı sardı bembeyaz bir sayfa?!
..
Ohhh, Tanrım!
..
Ne güzel de kurmuşsun bu dünyanın düzenini,
En heyecanlı yerde biten çizgi romanlarım gibi.
Nasılda kıydın bu ufaklığa!
Yakıştıştı mı hiç ellerini kana bulamak sana?
Kayıt Tarihi : 12.06.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirimi, 09.06.2026 tarihinde, saat 09.30 ile 10.30 arasında, Ulysses' Gaze eserinin eşlik ettiği bir anda, ansızın gelen bir ilhamla kaleme aldım. Müziğin taşıdığı hüzün ve derinlik, zihnimde bir hastane odasının kapılarını araladı. Gözlerimin önünde, uzun süren tedavilerin ve sayısız kemoterapinin yorgunluğunu omuzlarında taşıyan bir çocuk belirdi. Henüz hayatının baharında olmasına rağmen yaşamın en ağır gerçeklerinden biriyle yüzleşmiş; kaçınılmaz gördüğü ölüm düşüncesiyle baş başa kalmış küçük bir çocuk. Bu çocuk, bir yandan yıllardır süren mücadelesinin tükenmişliğini hissederken, diğer yandan yaşayamadığı günlerin, kuramadığı hayallerin ve yarım kalacak hikâyelerinin hüznünü taşıyordu. İçinde bulunduğu bu zorlu yolculukta sığındığı iki liman vardı: annesinin şefkati ve Yaratan'ın merhameti. Dualarının kabul olmadığını ve sonsuzluk içinde o günün gelip çatmasıyla, çocuğun Yaratan'la kurduğu masum pazarlıklar ve merhamet yakarışları yerini derin bir kalp kırıklığına bırakıyor. Sonsuzluğun eşiğinden geriye bakan bu çocuk, yarım kalan hayallerinin ve yaşayamadığı hayatın hüznüyle bu kez Yaratan'a sitemini dile getiriyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!