Sana seslendiğim her kelime,
zamansız bir rüzgâr gibi esiyor,
yüzyılları delip geçen yankılarla.
Bir çağın değil, tüm çağların içinden
sesleniyorum sana.
Gözlerin, Homeros’un destanlarında
deniz kadar derin mavi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta