Beş duyuyla sınırlı bir beden taşıyoruz
Görünen duyulanla hataya düşüyoruz
Hep sonluyu düşünüp sonluyu yaşıyoruz
Oysa sondan ötede uhrevi sonsuzluk var
Kalp ve ruh ilişkisi maneviyat coşturur
Bu ilişki noksansa nefsimiz at koşturur
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta