Bir çiçek yara açarmış toprakta.
Bir sevda alev alırmış gönülde.
Ben isterdim kökleşsin vücudumda,
Çiçek gibi, sevda gibi, sonlu değil.
Ölüm gibi eşiğinde sonsuzluğun.
Taze bir fidan gibi gencecikken.
Tertemiz, nazenin ve incecikken.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta