Sonsuzluğa Üflenen Ney'di

Sen gidince dünya sessiz kaldı,
Renkler soldu, zaman durdu sanki.
Ama kalbimde bir bahar var,
Her mevsim sana açan, solmayan bir bahar.
Engeller, mesafeler, acılar…
Hiçbiri aşkımı durduramadı.
Başka eller, başka hayatlar, başka evler…
Ama ben seni sevmeye devam ettim,
Ömrümün son nefesine kadar.
Her gözyaşım bir dua oldu,
Her umutsuz an, sabırla yoğruldu.
Kalbimin kapısı sana hep açık,
Dünyadaki tüm kapılar kapansa da.
Benim aşkım senin ellerinde,
Senin şefkatinle, senin iyileştirici ellerinde.
Sen uzak olsan da, başkasıyla olsan da,
Ben yine beklerim, yine severim, yine dua ederim.
Ney gibi hüzünle, gül gibi umutla,
Kalbimde aşkın tohumu filizlenir.
Ve bil ki, sevgim ölümsüz,
Ne zaman, ne mekân, ne de ölüm durduramaz.
Çünkü aşk, bizden daha büyük,
Bizim ötesinde, bizimle birlikte,
Sonsuza dek…