9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Tuttuğun her şeyi bırak, durma çık yola yürü gitsin,
Bu varlığın boş ağırlık, toprakta çürüyüp, silinir gider.
*
Sonu geldi bu devranın, uyuklamaktan kurtul aman,
Olmaz uykuda bilgi, irfan, uykulu ah vah eder gider.
*
İlim, irfan böyle yazdı, çoğu insan yoldan şaştı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta