Güneş sönüyor yavaş yavaş ölümün girdabında.
Baharlar yanıyor, susuz kalmış aşkın azabında.
Ne renkler canlanır, semanın asılı duran bulutlarında
Ne de hayaller umut salar, hayatın biteceği zamanda.
Rengârenk bahçelerde gülmeyi unuttu gözler bir anda.
Yalnızlığın pençesinde bir yanım umuttu bir yanım hayat.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta