Çiseliyor usulca yapraklar pencereme.
Birazı sarı, birazı kahverengi, kırmızı…
Renk cümbüşü var konuyor ağaçlara,
Oradan düşüyor bir kar tanesi gibi, toprağın üzerine.
Eziliyor yapraklar ayakların altında.
Onca zulme rağmen küs değil insanlara.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta