Öylesine unutmuşumki yüreğimin varlığını.
Ta ki;sen onu yüreğine yaklaştırdığında anladım.
Sevgiyi saklamak yerine,açmalı ortaya sereserpe.
Sözler ve yüreklerimiz karşılaştığında,
Ateş ateş yanıyordu gövdem heryeriyle.
Sen uzakta olduğun zamanlar,
Seni düşlerken yüreğim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta