Sonsuz Mesafeler Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklaştın büsbütün, tepe ardından,
Gölgene rastlanmaz, uçsuz bucaksız çöl,
Yıldızlar ağlarken, sessiz sabahlara,
Asla bilinmiyor, attığın adımlar,
Ormanlar içinde, ıssız vadilerde,
Arkana bakmadın, şen çehren ile sen,
Sonsuz mesafeler, örttü mazimizi.
*
Hangi diyardadır, saklanan zamanlar,
Başlangıç anları, ruhun heyecanı,
Bakışlardan ışıyan, tatlı ateşler,
Derin karanlıklar sardı akşamları,
Sensizlik incitir, parçalar ruhumu.
*
Eridin boşlukta, uzaklar içinde,
Yüzünü yansıtmaz, beyaz şelaleler,
Bulutlar ağlaşır, belirsiz vaktine,
Silindi bütünüyle, bastığın yerler,
Tepeler boyunca, uzayan düzlükte,
Tebessüm saçmadın, sevimli yüz ile,
Maziye karıştı, o muazzam bağlar.
*
Meçhuldür anılar, hangi mekandadır,
Başlayan coşkular, sinemin ateşi,
Süzülen ışıklar, görünen şerare,
Yoğun kasvet sardı, bütün alemleri,
Eksiğin kahreder, yıkar hevesimi.
*
Uçup gittin, uzak ovalar ardından,
Aksini tutamaz, coşan şelaleler,
Güneşler doğarken, serin akşamlardan,
Tamamen yitmiştir, asla bilinmezsin,
Vadiler uzunca, ırak köşelerde,
Mutluluk saçmadın, parlayan yüz ile,
Kesin kopuşlardır, bağları koparan.
*
Sır oldu anılar, saklandı meçhule,
Evvelki sevinçler, sarmış bedenleri,
Çehreden yansıyan, tatlı parlayışlar,
Zindandır etrafım, karardı alemler,
Boşluğun daraltır, ezer can özümü.
*
Yittin ansızın sen, diyarlar ötesi,
Nehirler bulamaz, ince silueti,
Sabah serinliği, çiğler dokunurken,
Nişanen bulunmaz, göçtüğün yerlerde,
Korkunç uçurumlar, çetin yokuşlarda,
Sevinç pınarları, coşmadı yüzünden,
Aşılan yollara, varmak olanaksız.
*
Acaba mekanlar, saklar mı sızıyı,
Başlangıç deminde, sinenin ateşi,
Yüzlerden saçılan, cıvıl cıvıl ferler,
Kasvetli bulutlar, örtüyor ömrümü,
Gidişin yıkıyor, sarıp bedenimi.
*
Göçüp uzaklaştın, sonsuz diyarlara,
Dereler yutmuştur, süzme hayalini,
Gökyüzü saçarken, aydınlık umudu,
Sana varan yollar, kapandı ansızın,
Vahşi tepelerin, ırak düzlüğünde,
Gizli tebessümler, vermedin uzaktan,
Bitmiştir vuslata çıkan, bütün yollar.