Ve hayat bütün acımasızlığında akarken....
Büyütür yangından kalan küller filizlerini......
Derken kırılır en ücra köşedeki hücren.......
Cefalar hep sendedir sonsuz kere sonsuz ürüyen....
Gebedir hüzünler gecenin kör karanlığına.....
Ölüm yalnızlığına.....
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




çok güzel efendim,hüzün,yalnızlık,karmaşa......yüreğin kaoslarının kelimelere dizilişi..................kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta