Sonsuz'a Kalan Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

En
Tehlikeli, kırılgan, mahrem
Bir sır gibi
Bir tek sen bil beni...
En
Muhtaç, sığınmacı, korunaksız
Bir bebek gibi
Bir tek sen sar beni...
En
Nadide, narin, yegâne
Bir çiçek gibi
Bir tek sen kopar beni...
En
İş bilir, nizamcı, ehil
Bir usta gibi
Bir tek sen inşaa et beni...
En
Yüksek, ulu, dumanlı
Bir dağ gibi
Bir tek sen bil yerimi...
En
Koygun, derin, duru
Bir pınar gibi
Bir tek sen kanarak iç beni...
En
Uzak, boğuk, anlaşılmaz
Bir ses gibi
Bir tek sen duy beni...
En
Nizacı, cazgır, şirret
Bir arsız gibi
Bir tek sen kıskan beni...
En
Heyecanlı, riskli, tehlikeli
Bir bahis gibi
Bir tek sen gör al beni...
En
Umutsuz, özleyen, hasret
Bir şarkı gibi
Bir tek sen bekle beni...
En
İçten, hüzünlü, sevinçten
Bir gözyaşı gibi
Bir tek sen dök beni...
En
Deli, divane, biçare
Bir kimse gibi
Bir tek sen sev beni...