Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'''Ölümün kapısını çaldığında
Ruh terk eder bedeni
Bir daha dönemez istese de
Özü sonsuza
Bedeni toprağa karışıverir
Toprak ve sonsuz olur insan ''
bu akşamlık son yorumum bu; sevgi, hürmet ve selamlarımı sunuyorum...
Şu ölüm üzerine yazılan her bir satır nasıl etkiliyo beni anlatamam can dostum.Ama gerçek biiyorum.
Kaçış yok.
Sağlıcakla ve sevgiyle kal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta