Ne sen sor benim saçmalıklarımı..
Nede say bir bir günahlarımı.
Düşüp düşüp nefis çukurlarından,
İnsan olarak yine doğrulduk dünya düzünde.
Mamur değildi yüreğim hiçbir mevsim.
Günler keyfu cefa ile teslim etti beni geceye,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta