Sonra Sessizlik Oldu Şiiri - Seyrani Göl

Gittin…
ne bir söz bıraktın
ne de bir iz.

Sesini aradım önce,
sonra kokunu.
Sonra ellerin çekildi
zamanın içinden.

Bir yokluk dolandı üstüme
rüzgâr gibi değil,
durgun bir duman gibi.
Ne dağıldı,
ne dağ oldu...

Konuşmadım kimseye.
Çünkü yokluğunu
kelimelere anlatmak,
bir ölüye mektup yazmak gibiydi.

Ve sonra…
gerçekten anladım:
Beklemek bile
bittiğinde,
sessizlik başlarmış.
S.GÖL