Şehirde gözümü açtıgımda yalnızlıkla tanışmıştım
kangren olmuş yüregimdeki platonik aşkımla
zifiri karanlıkların kalbine dogru yürüyordum
üzerine buraya çöp dökenin... yazılı duvarlar
dostca olmayan bakışlarla bana bakıp
siktir ol git diyordu sanki
labirentte kaybolmuş karamsar duygularım kabarıyordu
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta