Sonra Konuşuruz Belki Şiiri - Figen Güler

Fişi çekilmiş akvaryum gibi.
Yüzerken görüyorduk hâlâ dibi.
Konuşmak hep yarına kaldı bizde
Sevdiğimizi biliyorduk ama sözde.

Sorun ses değil, cümle kurmamaktı.
Belki de aynı yerde durmamaktı.
Aynı evde sustuk, hep ayrı ayrı.
Sonra konuşuruz, belki yok kaygı.

Kavgamız yoktu, bu daha beterdi.
Gitmek için tek bir neden yeterdi.
Sorular durdu, cevaplar beklendi
İçimize garip bir hüzün eklendi.

Şimdi anılar ağır, eski sandık.
Açmaya korkmuştuk hepimiz yandık.
Sonra kelimesi kaldı o sözde.
Belki dediğimiz artık yok bizde.