Derince bak, karanlığı delen ışınlara, köklerin
nereye uzanır, anlarsın sonra.
Zamanı tanıyan kan, köprüdür varolmayana,
orda durur da bakar mısın aldanışa, umuyor
- belki - nin gerçek vatanını, suskunluğun hangi
kapıya.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta