Sonra bir ses düşer içime
Beşeriyetten bir çağrı adeta
Saçlarım savrulur gönlümün dehlizlerinde
Topraktan kuru
Kandan kırmızı bir ses dökülür kulaklarıma
bilmediğim bir melodi bilmediğim bir ezgiyle adeta..
Sonra adı konulmamış, yabancı bir telaşla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta