Sönmez Bir Işık Şiiri - Durmuş Ali Eker

SÖNMEZ BİR IŞIK

dünya bir daha görmez
mağarada iki iz
nurdan ışıklı bir yüz
o son peygamberimiz

örmceker ağ kurdu
öne güvercin durdu
arayan tüm kafirler
bulamadı kudurdu

sıkdık sadık yoldaşı
ilk müslüman kardeşi
sukutun çıklık sesi
tevhidebağlı durdu

o nun yüzünü gören
bir küçük taş olsaydım
onun gölgesine sığınan
yolda yoldaş olaydım

dünyayı aydınltan peygamberi görşeydim
gölgesini seyrederek medineya varsaydım
bastığı her toprağa yüzlerimi sürşeydim
o zaman gam yemezdim orakta öşeydmaşamış olsaydım

bir ışık bir ışık nurdan bir ışık
su aşık toprak aşık ypprak aşık
yüzünü gören br karınca olsaydım
rüzgar gibi ona dkuna bilseydim

rüyamda görsem de razıyım
tek bir saniye de olsa razıyım
asırlar ötesi yaşamılş olsaydım
diz çküp önünde eteğini öpe bilseydim
-
bir şuur ver yarab tevhi de bağla
sabır şükür tevelkül ağına bağla
muttaki kullardan kul olmam içn
tvvazu sarıp öle bilsydim