9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir parlak ışıktan söz edip dururlar, bir parlak ışıktan.
Meydanın bağrında ve ıssız.
Sözlerine şahit oldum da bilmeden, meğer benmişim o kamaştıran.
Niçin beni söylüyorlar ki sürekli, niçin karartıyorlar beni niçin?
Kendime bir yurt kurmuştum kendi özümde, çok derin bir kuyu açmıştım, binlerce pırıltı biriktirmiştim.
Ne yapmamı umuyorsunuz, ne yapmalı bilemedim.
Mutlak lüzum varsa ikrara, evet o yalbırtı benim.
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta