9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir parlak ışıktan söz edip dururlar, bir parlak ışıktan.
Meydanın bağrında ve ıssız.
Sözlerine şahit oldum da bilmeden, meğer benmişim o kamaştıran.
Niçin beni söylüyorlar ki sürekli, niçin karartıyorlar beni niçin?
Kendime bir yurt kurmuştum kendi özümde, çok derin bir kuyu açmıştım, binlerce pırıltı biriktirmiştim.
Ne yapmamı umuyorsunuz, ne yapmalı bilemedim.
Mutlak lüzum varsa ikrara, evet o yalbırtı benim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta