Dünyanın en ağır yarasıymış bu,
Annesiz kalmakmış meğer en zoru.
Hayaller bir bir yok olup gidiyor,
Sönüyor gözlerin o eski nuru.
Annem yokken hayat sessiz ve ıssız,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta