Sönmeyecek susuzluğum hiçbir zaman,
Harlamışım onu aşkın gareziyle,
Tek sözüm kalmadı kurumuş dudaklarıma,
Bir yudum susuzluğum kara toprağa.
Gelecekmiş gibi belkenmemiş yağmur,
Yağmadan denizin üstüne,
Süzülecek derinlere zaman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta