Sönmüş kor diriliyor puslu saatlerimde,
Kalbi köze çevirip küllere dert ekiyor.
Har olup kavrulurken seher vakitlerimde,
Benliğimi içerek özümle söyleşiyor.
Günüm bayrak açıyor zifir gecelerime
Canıma hançer çekip ruhumu kemiriyor.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta