Henüz başlangıcı sonbaharın. Yapraklar, yeni yeni terk ediyor ağaç bedenini; yollar henüz sararmadı.
Yine, bir Eylül gecesi, Boğaz’ın parıldayan sularına gizlice bakan bir pencerede...
Bir elimde kanlı bir Lorca şiiri, ötekinde uykusuzluk, bir dolunay gecesi; şairin dediği gibi:
İnsan aşklarının külüdür
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta