Sonbaharı Yaşamak Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Nafiz Faik Erbaş
129

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Sonbaharı Yaşamak

Bir hüzün tazeliğidir düşen her yaprak
Sarı bir güneş yalımı, kızıl bir yelpaze
Göklerden süzülen ışıltı, toprağa yazılan bir methiye
Esen yel bir ressamın fırçası dokunduğu her dala
Ateşten Bir de sen sessiz bir ilahi bırakır

Yaprak döner düşer bir şiir gibi iner
Her biri zamanın geçici bir örtüsü gibi düşer
Sarı, kızıl, turuncu...
Ağaçlar çıplak bir bilge kökleriyle
Toprakta her yaprak, yıldız olur yeryüzüne

Mevsimlerin şairidir sonbahar
Yağmuru hüzün, rüzgarı ezgi
Toprağa düşer yapraklarla nice anıları
Ölüm değil, bir nefeslik bahar için
Çırılçıplak kalır yeniden doğmaya

Sabaha karşı, şafak hafiften ağarırken
Her taraf son baharı kokar
Yalnızlık bile bir şölene dönüşür
Ve en güzel şiir
Senin yüreğinde çarpan, o sessiz mısradır.

Nafiz Faik Erbaş
Kayıt Tarihi : 1.3.2026 07:31:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Tuna Kafkas
    Tuna Kafkas

    mevsimsiz yazılmış dizeler, zemheride ne alaka... ha şiir mi, eh işte;

    bizden de size küçük bir hediye;

    .
    ...
    .
    kuyu çıkrığı,
    kuyudan her su çekişinde,
    kovasına bağlı zinciri nasıl sarıyorsa kendine,
    işte ben de öyle çekerek ciğerimden hasretini,
    sarıyorum yine ıssız kalmış nefeslerime…,
    azadeyim mevcudiyetinden ama,
    özgürlüğüm sende kaldı,
    anlıyor musun;
    sonbaharım...,

    ah üstad;
    bu sonbahar resmindeki,
    ruhuma dökülen ıslak, sarı, kızıl yapraklar,
    örtmüyor sevdalı çınarımın üstünü,
    kanadı kırık kollarımı talan ediyor hüzün...,

    ah sevgili hocam, sonbaharım...;
    kuru yaprakların uçuştuğu göğün harasında,
    ak yeleli bir burak koşturur...,
    yorgunmuş, gözlerine sis çökmüşmüş,
    ne münasebet,
    ve yüzümün kan çanağına,
    durgun aksin yansıyor…,

    pür dikkat ve halka halka gözlerin ve,
    harf harf, hece hece, tane tane ama karmaşık
    tam üç dilde hatırıma gelen sözlerinle,
    aklımın bulanık suyu çekilirken,
    kalbimin bypa/ss izleri kıyıya vurur,
    buruk bir tebessümün,
    umur görmüş omuzlarından kayan;
    parka misali…,

    susması rahmet,
    konuşması zahmet lisanımın;
    eflatun bir gülüşün
    gözleri yumulu olur,
    ve kenarında bir kardelen uyurmuş,
    mukaddes sonbaharım...,

    solgun bir söğüt,
    dallarını yüzüme eğmiş
    ve yapraklarının;
    yanık bir şiir dizesi gibi,
    yürek patikasına düştüğü bu demde,
    akıp giden zaman şırıl şırıl,
    gözlerimin kenarına,
    sensiz çizikler atar…,

    ah üstadım,
    gözlerinden inciler dökülse,
    sağnak sağnak nola kalbimin kuytusuna,
    ağlamaklı bir susuş kadar
    üşümezdim belki o dem,
    son yaprağı da düşen dalın
    gün batımı gölgesinde...,
    .
    ...
    .

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)