Bir ses duyarsın; sessiz, ıssız dereden.
Bakmaya çekinirsin yandaki pencereden.
İnsanlar çekilince canlara kalmış meydan,
Bu öksüz viranenin kaderinde sen ve ben.
Hayatın renklerinde gök kuşağı yok gibi,
Her şimşek çakışında yıldırımlar ok gibi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta