Bir ses duyarsın; sessiz, ıssız dereden.
Bakmaya çekinirsin yandaki pencereden.
İnsanlar çekilince canlara kalmış meydan,
Bu öksüz viranenin kaderinde sen ve ben.
Hayatın renklerinde gök kuşağı yok gibi,
Her şimşek çakışında yıldırımlar ok gibi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta