Sonbaharda Şiiri - Mevlüt Bektaş

Esir almış benliğimi, kuşatılmış surlarıyla bu şehir.
Yabani otlar sarmış, ücrada, düşlerimi.
Sislerin yalnızlığı düşerken, uçurumlardan.
Güneş, yol almış geceye, en uzağından.
Ölüm kokusu, geliyor bir yerlerden.
Varlık savaşına girmiş kalbim, mevzisin de.
Kurutulmuş güller, dökülüyor, şiirlerin namlusundan.
Bir ırmak akıyor, aşkın en yalnız, en garip kuytusundan.
Biliyorum, günahı olmaz, bu şarkının.
Hangi makamda, çalınırsa çalınsın.
Biraz ayrılıktan dem katıp, uyanınca sabahlarda.
Başka bir sen başlıyor, bende, gittiğin her sonbaharda…