Sonbahar geldi Şiiri - Mihrimah Sultan

*1.*
Bir tomurcuktum kuru dallar üzerinde,
Bahar’ı beklerdim güneşi göre.
Sonra yavaş yavaş bahara açılmaya başladım.
Mutluydum çünkü körpecik bir çiçektim.

*2.*
Sonra doğayı selamlayarak en güzel gelinliğimi giydim.
Damat yaprak da açılmaya başladı,
Düğüne hazırlanır gibi.
İkimiz de güzelliğimizle hayran bıraktık izleyenleri.

*3.*
Rüzgar da bizi reklam yapar gibi,
Kokumuzu götürüyordu davet eder gibi.
O kadar harikaydı ki,
Mutluluktan neşe saçıyorduk herkese.

*4.*
Günler böyle su gibi aktı.
Zaman bizi hırpaladı.
Günden güne solmaya başladık.
Artık neşe saçamıyorduk birbirimize.
Boynumuz bükülmeye, kokumuz gitmeye başladı.

*5.*
Artık o muhteşem görüntümüz günden güne azalıyordu.
Kuşlar bile gelip şarkı söylemiyordu.
Düşüyordum yerlere bir.
Damat yaprağın rengi değişmişti, sarardı, güçsüzleşti.

*6.*
Sonra o da teker teker düşmeye başladı.
Rüzgar da yardım ediyordu düşmesi için.
İşte böyle teker teker düşmeye başladı,
Çünkü gelini yoktu artık.
Gülemiyordu o da.
Küstü doğaya, bıraktı.

*7.*
Teker teker ölüm vakti.
Sonbahar gelmişti çünkü.
İnsanoğlu da böyle değil midir?
Doğar, büyür, evlenir, yaşlanır ve ölür.
Hayata veda eder.

*8.*
Ölüm vakti ecel gelmiştir çünkü.